X
تبلیغات
رایتل

وب نویسی (دل نگاری های ساده - محمود مسعودی)

فتنه بر پا می کنی

با نگاهـــــــت در دلم هی فتنه بر پا می کنی

گه گــــــره می بندی و گاهی گره وامی کنی 

تیر مـــــــــژگانت رهــا گردیده ، تا بر دل رسد

می نشینی گوشه ای تیرت تماشا می کنی

بهر یک بــوسه که خواهی داد روزی یا که نه

هی مــــــــرا در کوه غم پایین و بالا می کنی

می نویسم قصه را وقتی به زلفت می رسم

با طناب گیــــــــــــــسوان  فکر بلندا می کنی

تا که ماه ابروانت سایه دارد بر ســـــــــــــرم

هی لبت را از لبانم از چه حاشـــــا می کنی

اینقدر گفتم ولـــی در جنگ عقل و عشق ما

دانم آخـــــــــر عاشق بیچاره رسوا می کنی

بی مـــــــروت تو که آخر میزنی تیر خلاص

پس چــــــــــرا افتاده را امروز و فردا می کنی

ترس بدنامی ندارم حـــــــــــــــرف آخر را بزن

تا همه عـــالم بدانند آنچه چه با ما می کنی

"محمود مسعودی"
نظرات (2)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نوشته: فرا از [ ایران ]
سلام
غزلی با تشبیه های خوش ،مضمون خوش ،و لحن خوش ....
بعضی بیتها در اوجند و می درخشند ...

می نویسم قصه را وقتی به زلفت میرسم ....
و تا اخر این قصه صادقانه ادامه دارد

سپاس جناب مسعودی
1393/10/25 ساعت 02:29 ق.ظ
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سپاس از نظر لطف شما
نوشته: پروانه از [ ایران ]
سلام
این شعر رو چندین و چند بار خوندم از اون غزلهایی هست ک از خودندش سیر نمیشی

طبع شعرتان مانا
1393/11/04 ساعت 04:19 ب.ظ
امتیاز: 0 0
پاسخ:
تشکر از نظر مثبت شما